Tür
Dünyada daha fazla otokrat lider, daha güçlü sağ partiler ve daha kutuplaşmış toplumlar var. Krizlerin yarattığı belirsizlik “güçlü lider” arayışını besliyor; panzehir ise doğru bilgiye erişim.
Teğmenler tartışmasının arkasında daha derin bir mesele var: Türkiye’nin Osmanlı’nın son döneminden bu yana taşıdığı militarizm. Ordu-millet fikrinin doğuşundan darbelere uzanan bir okuma.
Tesla ev işleri için insansı bir robot tanıttı. Robotlar hayatı kolaylaştıracak; ama sorumluluk, israf, ahlak ve çevre açısından bizi hazırlıklı olmamız gereken sorularla da karşı karşıya bırakıyor.
Türkiye ile AB, birbirine kavuşamayan iki âşık gibi. Türkiye üyelik sürecinden uzaklaştı, hukuk devleti geriledi, Rusya’ya yakınlaştı. Yine de yazara göre AB Türkiye’den vazgeçmemeli.
Anneler çocuklarının hatalarını görmez. Peki devletler müttefiklerinin zulmüne neden aynı körlükle bakıyor? Uygurlardan Gazze’ye, Ukrayna’dan Myanmar’a seçici vicdan üzerine.
Merih Demiral’ın EURO 2024’teki bozkurt işareti Avrupa’yı ikiye böldü. Kurt; Roma’dan Litvanya’ya, Çeçenya’dan İskandinavya’ya pek çok halkın mitolojisinde var. Peki sembol ne zaman manipülasyon aracına dönüşür?
Kimsenin yalan söyleyemediği bir dünya düşünün: Her düşünce anında söyleniyor, kimse kimseden şüphe etmiyor. “Yalanın İcadı” filmi üzerinden yalanın insan ilişkilerindeki yerine bir bakış.
“Canlı teyzem canlı!” Yalan söylemeden de kandırmak mümkün. Aynı kelimeye farklı anlamlar yükleyerek doğrularla nasıl yanıltıldığımızı fıkralar ve skeçler üzerinden anlatan bir yazı.
Rusya’nın Ukrayna işgali ikinci yılını doldurdu. Ukrayna’da milyonlar yerinden edildi, Batı desteği “lütfa” dönüştü; Rusya ise yaptırımlara rağmen ekonomisini toparladı.
İnsanlar inanmaya meyillidir; yalancılar da bunu bilir. Eski FBI ajanı John R. Schafer’ın yöntemleriyle günlük hayatta yalanı ve “doğrularla kandırmayı” fark etmenin yolları.
Yalan yalnızca doğrunun zıddı değildir. Bir bakışla, bir kıyafetle, hatta tamamen doğru cümlelerle de aldatılabiliriz. “Yalanın Psikolojisi” dizisinin ilk yazısı yalanın labirentine giriş yapıyor.
Her seçimden sonra Aziz Nesin’in “yüzde 60’ımız aptaldır” sözü dolaşıma girer. Sözün hikâyesi 1982 Anayasası’na uzanıyor; asıl mesele ise korkuyla şekillenen karar verme süreçleri.
Ukrayna’da savaş sürerken Orta Doğu yeniden alev aldı. Liderler ve medya ateşi körüklerken dünya, bir suikastın büyük savaşı başlattığı 1914’ü ya da İslamofobiyi alevlendiren 11 Eylül’ü mü yaşıyor?
Cumhuriyet yüzüncü yaşında. Ama demokrasi, basın özgürlüğü, yargı bağımsızlığı ve azınlık hakları alanındaki karne, kutlamanın sevincine buruk bir yalnızlık katıyor.
Gazze’deki bir katliam gecesinin ertesinde terör ve terörist üzerine konuşmak ne kadar anlamlı? Çocuk bedenlerinin görüntüleri karşısında sözün ve insanlığın bittiği yer üzerine.
Konular
Son yazılar
