Tür
Silahların susması önemli; ama kalıcı barış bağımsız doğrulama, mağdur hakları ve demokratikleşme ister. Sierra Leone’den Kolombiya’ya, Kuzey İrlanda’dan Çeçenistan’a örnekler, bu güvenceler eksik kaldığında bedeli kimin ödediğini gösteriyor.
Ağustos 2026’da kabul edilen Çerçeve Yasa, silahlı örgüt mensuplarına koşullu cezasızlık tanıyor; şiddete başvurmayan muhaliflere ise benzer bir yol açmıyor. Yazara göre sorun, hukukun kişiye göre işlemesi.
Türkiye’den gelen haberlerin çoğu kötü. Ama tahliye kararları, beraatler ve emsal mahkeme kararları da var; bunların hiçbiri kendiliğinden gelmiyor, ısrar eden insanlar sayesinde geliyor.
Algoritmalar bize yol gösteriyor, seçenekleri daraltıyor, “merak etme, ben senin için düşünüyorum” diyor. Babacan liderlik modeli üzerinden yapay zekâyla kurduğumuz ilişkiye bir bakış.
Bir ana muhalefet partisinin liderliğini delegeler mi belirler, mahkemeler mi? CHP hakkındaki mutlak butlan kararı, demokrasilerin tanklarla değil hukuki görünümlü araçlarla aşındırıldığı tezini Türkiye’de somutlaştırıyor.
Siyasette ses yükseldikçe anlam daralıyor. Uçlar çoğalırken merkez önce cümlelerini, sonra sesini kısıyor. Uzlaştırıcı liderlik, sökülen köprüleri yeniden kurmanın yolu olabilir mi?
Kahramanmaraş’taki okul saldırısının ardından devlet en hızlı dijital alanda davrandı: binlerce erişim engeli, gözaltılar, yayın yasağı. Ama hangi bilginin susturulup hangisinin dolaşıma girdiği sorusu cevapsız.
Kahramanmaraş saldırısında tartışma video oyunlarına ve sosyal medyaya kaydı. Oysa ilk soru şu: Bir polis başmüfettişinin evindeki beş tabanca, 14 yaşındaki bir çocuğun eline nasıl geçti?
Modern savaşlarda güçlü taraf bile kesin bir zafer kazanamıyor. ABD ve İsrail’in İran’a karşı savaşı da hedeflerine ulaşamadan ne savaş ne barış hâline sıkıştı; her taraf kendini kazanan ilan edecek, kaybeden ise halklar olacak.
“Siyaset halkı ütme sanatıdır” sözü kaba ama bir gerçeği yakalıyor: Modern siyaset gerçeği inkâr etmek yerine bir kısmını ambalajlayıp kalanını karanlıkta bırakıyor. Müjde, sabır ve dış güçler üçlüsü üzerine.
Platon’un Cumhuriyet’i ile Nizâmü’l-Mülk’ün Siyâsetnâme’si aynı soruyu sorar: Düzen, adalet olmadan ne kadar yaşar? Olağanüstü yetkilerle büyüyen güç, devleti güçlendirmez; patlamaya hazır bir balon gibi şişirir.
Modern, müreffeh ve demokratik bir ülkede aşırı sağ nasıl yükseliyor? Ekonomik kaygı, Doğu’nun kırgınlığı, göç tartışması, pandemi ve enerji şoku iç içe geçiyor.
Savaşın ortasında ailesini kaybeden, sınırları yalın ayak aşan çocuklar; sahip çıkılmazlarsa yarının radikal örgütlerine en kolay devşirilecek gençler olabilir. Terörün kısır döngüsü nasıl kırılır?
Almanya ve Japonya savaştan enkaz hâlinde çıktı, birkaç on yılda dünyanın en büyük ekonomileri arasına girdi. Yüz yıldır topraklarında büyük bir savaş yaşamayan Türkiye ise neden aynı sıçramayı yapamadı?
Hukuksuzluğun kökleştiği bir ortamda adalet üzerine konuşmak bir şeyi değiştirir mi? Yazara göre en büyük tehlike, konuşmanın sonuçsuz kalacağına dair her gün biraz daha pekişen inanç.
Konular
Son yazılar
